.. Het was alweer een tijdje voorbij. Je hoorde minder mensen vertellen over dat ze naar de sportschool gaan of dat ze aan het sonja bakkeren waren gegaan. Maar nu lijkt het opeens weer allemaal om me heen.Wat is dat toch, zo rond de feestdagen begint opeens iedereen nog even wat kilootjes kwijt te raken om ze er met de feestdagen weer aan te kunnen gooien. Prima op zich maar waar ik me druk om maak zijn die mensen die zich druk om een kilootje teveel maken.
Neem nu mezelf als voorbeeld. Ik ben nu niet echt miss gezonde eter. Ik sport eigenlijk niet echt. Zo af en toe wii fit, ik fiets hier en daar wat rond en dat is het eigenlijk wel. Ik eet wat ik wil en ik drink wat ik wil. Nu merk ik aan mezelf dat ik redelijk wat aangekomen ben. Maar goed nog steeds niet enorm storend.
In mijn omgeving daarentegen hoor ik hele ander verhalen. Zo heb ik een zus die in strijdt is met haar gewicht om misschien ten huwelijk gevraagd te worden, een vriendin die in strijdt is met de kilo’s omdat ze het echt wil en op tv zie ik niks anders dan sportende mensen die appel naar peer wegwerken.
Waar gaat het heen met deze maatschappij? Kunnen we elkaar niet meer accepteren zoals we zijn? Zijn de vrouwelijke rondingen tegenwoordig opeens lelijk ipv een mooie volle vrouw is sexy. Ik volg het allemaal niet meer hoor.
Het enige dat ik wel weet is dat ik de komende feestmaand me echt niet druk ga maken om die paar kilo’s extra. Ik neem geen voornemen meer te gaan sporten of enorm op dieet te gaan. Nee ik blijf gewoon de vol slanke ik. Gewoon mezelf..
Zoals beloofd zou ik mijn mening over het nieuwe album van Kelly Clarkson even duidelijk maken. Allereerst misschien handig even de tracklist te laten zien.
Mr. Know It All
Stronger
Dark Side
Honestly
You Love Me
Einstein
Standing In Front Of You
I Forgive You
Hello
The War Is Over
Let Me Down
You Can’t Win
Breaking Your Own Heart
*Don’t You Wanna Stay (w/ Jason Aldean)
*Alone
*Don’t Be A Girl About it
*The Sun Will Rise *alleen op deluxe edition
Zoals een echte fan heb ik natuurlijk de deluxe edition. Vol verwachting wachtte ik op mijn levering van meneer bol. Ja, ik had hem al besteld voor de release datum. Ik had hoge verwachtingen. Ik bedoel het vorige album All I ever wanted is ook zeker de moeite waard om even te luisteren. Ik moet zeggen het wachten was zeker de moeite waard. Het is weer een album om lekker mee te blaten. Zoals we gewend zijn van Kelly zijn het heerlijke pop nummers met een tikkeltje rock-ish tintjes erin verwerkt. Als men mij zou vragen wat nu mijn favoriete nummer is zou ik het niet eens weten. Een echt rustig nummer staat er niet op. Dat mis ik misschien wel een beetje. Al zijn ze niet allemaal rockchick hip achtig hoor. Not at all. Lekker luister muziekjes zitten er zeker tussen. Dus voor de echte Kelly fans onder ons en de wat minder fans is het zeker wel een aanrader
Voor de grote fans onder ons is de nieuwe cd van Kelly Clarkson alweer een weekje te beluisteren. Ik heb hem ook al in huis en hij is zeker de moeite waard. Ik zal van de week even een bericht over plaatsen over mijn precieze mening.
Voor de gene die benieuwd zijn naar een nummer. Hier is What doesn’t kill you
Als we tegenwoordig de tv maar aanzetten zie je al programma’s voorbij komen over mensen met overgewicht. Het lijkt een hype zoals we tijd geleden de talenten showen voorbij zagen komen. Ik merk aan mijn omgeving dat sommige gaan praten naar die programma’s van te dikke mensen. Want ben nu eerlijk zit jij net zo goed niet vol ongeloof te kijken als je iemand met flink overgewicht ziet lopen.
Ik ben nu even eerlijk, heel eerlijk. Er is voor mij een verschil tussen overgewicht en overgewicht. Wat? Ja, een verschil. Tuurlijk er zijn mensen die die gewoon te lui zijn en heel de dag achter hun tv zitten te snacken. Maar over deze mensen ga ik het nu niet hebben. Zij moeten vooral doen wat ze zelf denken dat goed is.
Nee, ik wil het graag over de mensen hebben die wat kilo’s extra hebben om een andere rede. Ik zie het overal om me heen, mensen die worstelen met hun gevoel. Onzekerheid. De gaat in een hoekje zitten, de ander heeft een grote bek tegenover andere en dan heb je de mensen waar ik het nu over wil hebben. Zij die hun verdriet weg eten.
Ik word echt ziek van de mensen die andere uitjoelen voor dikzak of varken. Want ik heb al meerdere personen meegemaakt die eigenlijk het eten als de enige uitweg zagen. Ze bouwde letterlijk een muur van vet om zich heen om zichzelf maar te beschermen tegen de grote boze buitenwereld. Op moment dat er dan iemand is die gaat zeggen “hé is niet wijs eens op dieet te gaan” zullen ze het weglachen. Maar die zelfde dag nog zullen ze alleen op de bank hun verdriet misschien wel met calorieën wegwerken. Het is een sneeuwbal effect, de wereld om hen heen zorgt er gewoon voor. Het is zeker een serieus probleem, maar we moeten het aanpakken bij de bodem. Nee, zonder deze mensen niet af van de maatschappij. Ben bevriend, wees de praatpaal voor ze en ga voor ze door het vuur. Want deze mensen verdienen net zo goed een goede vriendschap als ieder ander op de wereld
Zo als sommige van jullie misschien wel weten ben ik groot fan (geweest) van Hilary Duff. Toen ik jaar of 13 was hing heel mijn kamer vol met posters, zong ik elke dag alle liedjes mee en kende ik alle films uit mijn hoofd. Ja Hilary Duff is een veelzijdige meid. Maar tegenwoordig heeft ze een zijde toegevoegd. Ze is schrijfster!
Allereerst moet ik toegeven dat ik eerst nog al sceptisch was over het boek. Elixir by Hilary Duff zag ik groot in beeld staan. “Gaat ze nu ook al schrijven?” dacht ik. Maar fan als ik ben toch het boek even besteld via onze grote meneer bol.
Een weekje later had ik het boek binnen, ja echte import uit Amerika want ik moest en zou de Amerikaanse versie hebben. Die avond voor het slapen gaan stopte ik mijn neusje flink in het boek. Ahh de geur van een nieuw boek. Heerlijk. Ik begon wat woorden te lezen, en beetje bij beetje raakte ik van deze aardbol af. Ik verslond bladzijde na bladzijde. Tot dat mijn oogjes echt niet meer konden. Het viel zeker niet tegen.
Ik had eigenlijk een soort roman verwacht maar dat is het totaal niet. Ik wist echt niet dat Hilary Duff zo’n sick twisted mind had waarin moordscènes uitgebreid besproken worden. Ik moet toegeven het boek heeft mij geboeid tot het einde en ik raad het zeker vele mensen aan. Ik ga jullie niet het inleidinkje vertellen nee die kunnen jullie zelf bij meneer bol lezen En bestel hem dan ook meteen even. Want het is echt de moeite waard. Een verhaal dat je uit wil lezen, boeiend, meeslepend, grappig maar zeker ook ontroerend. Dat is wat in mij opkomt bij het boek. En niet te vergeten gruwel bij de beelden die ik voor me zag tijdens het lezen…
