oke daar gaan we dan, met een glaasje vitafit orangensaft schrijven we onze eerste blog. Eerst maar eens voorstellen. Ik ben Maartje, 17 jaar en kom uit het godvergeten dorp Chaam. Ik hoor jullie al denken… ” gaam? what the hell is gaam?” Dan moet ik gelijk al boos op jullie worden. Het is namelijk Kaam. Met een harde K en niet een brabantse zachte G.
Ik heb het ook niet verzonnen.
Dit dorp is niet het enige probleem dat ik heb. Ik ben namelijk ook nog zo dom geweest om te zakken. Oftewel terwijl al mijn lieve vriendinnetjes hun dromen waar maken met een nieuwe opleiding, zit ik vast in 5 havo.
Ik moet het maar aan de positieve kant bekijken, hun zitten nu te zwoegen in hun 2e week terwijl ik van mijn laatste dagje vakantie geniet.
‘t Is weer voorbij die mooie zomer. Om Gerard Cox maar even te quoten. Maar het zonnetje lijkt niet het enige wat vaker verdwijnt. Namelijk ook de kriebels in mijn buik. Al heel de lente en zomer lang ben ik versnoezeld op een jongen. Wat ik natuurlijk heel hard heb ontkent tegen mijn medemensen. Maar niets is minder waar ik was verliefd! Ik heb een zomer lang aan hem lopen denken, met hem gepraat, geflirt en tja.. Maar als ik hem nu zie valt het tegen. Niet meer het heftige verlangen om de dag af te sluiten met een zoen, niet meer de brandende jaloezie als iemand anders hem een net iets te romantische krabbel stuurt. Kwamen die kriebels in mijn maag wel van hem, of was het toch de zomer?
Natuurlijk heb ik het nog zeer gezellig met hem, maar is dit het?
Misschien kan ik deze jongensgekte, zomer en blog maar beter tot een einde brengen.
Geniet van de laatste zonnestraaltjes en tot de volgende!
