Ja, ook ik ben een van die mensen die tegenwoordig op een donderdagavond aan de buis gekluisterd zit. Niet voor een of andere meiden serie die ik moet volgen als bijvoorbeeld Gossip Girl of de serie Glee waar iedereen zo laaiend enthousiast over is. Nee ik kijk over de streep.
Over de streep, een Amerikaans programma van oorsprong. Het heeft allemaal te maken met het concept challenge day. Iets wat ik een buitengewoon interessant concept vind. Een heftig concept, maar wel iets wat veel impact kan hebben op mensen.
Voor de gene die het niet kennen. Challenge day is een dag waarop scholieren van een middelbare school door middel van spel en andere activiteiten dichter bij elkaar gebracht worden. Als ze binnen komen is het nog leuk en erg speels. Puur om de scholieren los te maken en hen uit de comfort zone te halen. Wanneer de scholieren losser zijn, begint een van de “leaders” zijn of haar persoonlijke verhaal te vertellen. Heftige verhalen waarbij nodige tranen vallen. Dan is het de beurt aan de kinderen zelf. Ze worden in willekeurige groepen gedeeld. Veel al mensen die ze niet kennen. Hierbij moeten ze de volgende zin afmaken. Als je me echt zou kennen dan zou je weten dat.. Uiteindelijk als dat voorbij is komt het echte over de streep. De leader geeft een soort van stellingen. Bijvoorbeeld steek over als in jou omgeving drugs of alcohol misbruikt wordt.
Wat je gauw merkt in zo’n programma is dat ze achteraf pas inzien wie ze eigenlijk echt zijn, wie nu eigenlijk hun klasgenoten zijn. Wat zijn de verhalen, waar zit het verdriet.
Mijn idee over dit concept lijkt me vrij duidelijk. Ik ben zeker een voorstander. Het brengt je denk ik als klasgenoten dichterbij elkaar. Je merkt dat je niet alleen in de wereld staat met je probleem en misschien op langere termijn creër je begrip dat weer leidt naar minder pesten. Het zou toch ideaal zijn als elk kind elke dag met een gerust hart naar school kan zonder gepest te worden.
Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik kan genieten van zulke mooie kleine gebeurtenissen in het leven, die een grote impact hebben..
Ik ben dit jaar in de zomervakantie met vriendlief naar Oslo geweest. Ja wel die stad waar een aantal weken geleden een bomaanslag was. (Ik hoor me zelf nog zeggen nee we hoeven geen calamiteitenverzekering, wat kan er nu in Oslo gebeuren?)
Anyway wij gingen heerlijk een paar dagen naar Oslo. Ik moet zeggen bijzondere stad, relaxte mensen en wat een prachtige uitzichten. Het is zeker een aanrader om er een keer heen te gaan. Men zegt dat Noorwegen duur is, ik kan het nu wel bevestigen, maar het is zeker de moeite waard. Hier een aantal foto’s van de stedentrip.
Was maar een kleine selectie van de foto’s, wil je er meer zien roep dan maar.
Voor de gene die mij goed kennen weten ondertussen al dat ik weg ben van de muziek van John Mayer. Gewoon een geweldige artiest die heerlijke nummers maakt. Maar hij covert ook zo nu en dan. Net als het volgende nummer. Free Fallin’. Het orgineel is van Tom Petty
het is alweer een tijdje stil geweest rond dit meisje op deze blog. Het heeft verschillende redenen. Maar een nu tastbare die ik jullie kan laten zien!
Want jawel ons project is naar hard zwoegen voorbij. Het was even flink doorbikkelen en wat avondjes doortrekken. Of gewoon een aantal avonden op school doorwerken maar dan heb je ook wat. Ben er zeker erg trots op. Bij de beoordeling waren er ook een aantal klassen van de basisschool komen kijken die enorm genoten hebben van al het leuke “speelgoed” waarmee ze konden spelen.
Daarnaast ben ik in de weekenden natuurlijk druk met andere dingen. Mijn vriendlief staat nog steeds hoog op de lijst qua aandacht geven in het weekend. Daarnaast moet ik die aandacht ook nog eens gaan geven aan mijn kleine nichtje Amy. Wat realiseerde ik me nu? Er staat hier nog geen foto van haar :O
Dat is ze dan het schattige meisje, met haar grote tante op de foto Was trouwens een van de weinige keren dat ze haar ogen open had.
Ook ben ik erg druk in de weer om me portfolio in elkaar te zetten. Jawel, 1 Juli heb ik mijn assessment en moet ik gaan bewijzen dat ik een waardig communication & multimedia design studentje ben. Ik heb er ook over zitten denken om datzelfde portfolio open te stellen voor publiek. Ik bedoel het ziet er nu al best gaaf uit en zou zonde zijn als al dat harde werk, maar 1 uur bewonderd kan worden. Ik hou jullie in ieder geval nog op de hoogte.
Ik wens iedereen nog succes met de laatste loodjes aan tentamens, herkansingen etc. Want die zullen jullie net als ik nog wel voor de boeg hebben
Ja, vandaag was het zover. Vrijdag de 13de. Voor vele mensen is het ongeluksdag, andere mensen hebben er vrij weinig mee en leven vooral zoals ze eigenlijk elke dag leven. Ik ben een van die personen die vrij weinig heeft met vrijdag de 13de. Ik geloof niet in ongeluk. Ik heb vele spiegels gebroken, onder ladders door gelopen en zwarte katten mijn pad laten kruisen. Nog steeds merk ik weinig van alle verhaaltjes die om de hele dag heen hangen.
Dit jaar een bijzondere vrijdag de 13de. Heeel bijzonder. Het leek een normale vrijdag te worden net als alle andere, beetje school, beetje huiswerk en dan ‘s avonds heerlijk genieten van vrije avond.
Maar nee deze dag begon anders. Heel anders..
Een tijdje geleden (sorry weet het aantal jaren niet) is er iets moois ontstaan. Iets tussen twee mensen. Een vrouw en een man. Zij twee die tot nu toe nog steeds gelukkig door het leven gaan. Maar niet meer mijn zijn twee. Nee vrijdag de 13de was hun geluksdag. 13 Mei de geboorte van hun eigen dochtertje. 13 Mei de geboorte van mijn nichtje. 13 Mei, de dag dat mijn ouders voor het eerst Opa en Oma genoemd konden worden en dat daadwerkelijk ook echt zijn. 13 Mei de geboorte van Amy.
Kleine Amy die echt werkelijk de kopie van mijn zus blijkt te zijn (wat grappig is aangezien de mama mijn zus is en ik toch ook wat weg heb van mijn zus) .
Kleine Amy die nu zoetjes aan de “boze” wereld gaat betreden. Maar eerst nog heerlijk warm het nestje van papa en mama gaat ontdekken. Zij die het ongelukkige dagje tot een geluk heeft gemaakt.
Was trouwens een van de weinige keren dat ze haar ogen open had.